پیک نیک در سپتیک….۱

و ماالحرب الا ما علمتم و ذقتم و ما هو عنها بالحدیث المرجم
متی تبعثوها تبعثوها ذمیمه و تضر اذا ضریتموها فتضرم
فتعرککم عرک الرحی بثفالها و تلقح کشافا ثم تنتج فتتئم
فتنتج لکم غلمان اشام کلهم کاحمر عاد ثم ترضع فتفطم
فتغلل لکم ما لا تغّل لاهلها قری بالعراق من قفیز و درهم

 

 

از کجا آغاز کنم و به کجا برسم !!!…..دوست نداشتم هیچوقت دراینباره بنویسم و یا تحلیلی کنم….چراکه در این زمان به هر سوی واقعه که دستی بکشی در میان خط کشی های غلط سیاسی قرار می گیری….این فضا فضای نوشتن و تحلیل نیست….فضای مچ گیری های سیاسی است تا تو را یا در دسته ی مدافعان حقیقت یا در دسته ی اوباش قرار دهند و عجبا که این دسته بندی ها و اطلاق صفات در هر دو سوی ماجرا نسبت به افراد مقابل خود یکسان است….اما اتفاقی افتاده است که کماکان ادامه دارد و هیچیک از طرفین ماجرا قائل به آرامش و یا خطا در عملکرد سیاسی خود در انتخابات دهمین دوره ی ریاست جمهوری نیست…..هنوز مردم سخن می گویند ؛ میلیون ها تن معتقدند رئیس جمهور منتخب به درستی رای آورده و همه ی نهادهای قانونی رای آوری او را تایید کرده اند و در مقابل میلیون ها تن نیز معتقدند که این انتخابات باید ابطال شود و خطا و تقلب های فراوان در امر رای گیری واقع شده است….چه بگویم؟!!!!…اگر بگویم رئیس جمهور فعلی رای آورده و صحیح است می شوم مزدور و جیره خوار و اگر بگویم انتخابات درست برگزار نشده است می شوم اوباش و ضد انقلاب….چه بگویم؟!!!….می بینید فضای فعلی فضایی متعلق به نوشتن و تحلیل نیست….علاوه بر این من نه جامع و محیط بر موضوع انتخابات ایران بوده ام نه سرکشی دائم و کاملی به حوزه های رای گیری داشته ام و نه طرفدار کاندیدی در دوره های انتخابات بوده ام….خب به دوستانی که ای میل زدند و سکوت کاملا طبیعی مرا به خیانت تعبیر کردند و یا با الفاظی نظیر مزدور و ….خطابم قرار دادند می گویم که بنا به دلایل فوق و عمل به توصیه ی : لا ادری نصف العلم چیزی ننوشتم و نگفتم….اما می خواهم چند نکته را بپردازم که شاید در احترام به ذهن کاوشگر و پویای دوستانم چیزی نوشته باشم و حرفی زده باشم….خب قبلا گفتم : (( چه بگویم؟!!!!))…این خود دلیل واضحی درخصوص عدم احاطه ی من بر این موضوع است…
این بخشی کوتاه از حرفهای مفصل من در سه گانه ی یادداشت های باد بود در خصوص دهمین دوره ی انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران که در سال ۱۳۸۸ بیان کردم….امروز با تنی رنجور و قلبی بیمار در گوشه ای نشستم و نگاه می کردم ، نگاه می کردم به مناظره ها ، به تبلیغات و گفتگوها و پرسش و پاسخ ها و….در کنار همه ی این مسائل به ایمیل های دوستانم نگاه می کردم ، نه آن دوستانی که اهل شعر و شاعری و قلم اند بلکه به دوستان زیادی که در حوزه ی سیاست و جامعه دارم و خودشان به خودشان لقب دوستان سایه نشین مهدی را داده اند….باز هم صفات ناجور و القاب ناسور ، منتهی اینبار یک صفت جدید اضافه شد بنام « مرعوب » …..خب جوانی و هزار درد و خیال و توهم….لبخندهای کوتاهم هنوز شهرت خود را دارند تا در اینجور مواقع بکار آیند…..انتخابات یازدهمین دوره ی ریاست جمهوری اسلامی ایران تا چند روز دیگر برگزار می شود…توصیه ی همیشگی من به همه این بوده که در هر انتخاباتی که در کشورتان برگزار می شود شرکت کنید و سهم سیاسی خود را در تعیین سرنوشت سیاسی خود مال ِ خود کنید…..پس همه ی دوستان نازنین و همراهان همیشگی و خوانندگان و مهمانان ِ این دیوار نوشته ها را دعوت می کنم به شرکت در یازدهمین دوره ی انتخابات ریاست جمهوری……اما چه اتفاقی در حال وقوع است و چه آینده ای در پس این هیجانات و التهابات سیاسی و اجتماعی در حال رقم خوردن است…..باید دقت بسیار کرد و نگاه خود را ریز و دقیق نمود تا وقایع را نه آنگونه که در ظاهر می نمایند ، بلکه در ماورای ظاهرشان دید و تحلیل کرد….روزهای دور وقتی مجبور بودم با برخی از جریانات سیاسی در داخل کشور همکلام شوم ، از فروپاشی و فرسایش درونی اصولگرایان بسیار صحبت کردم و همگان آن روزها نگاهی چون نگاه عاقل اندر سفیه به من داشتند ؛ و حق داشتند چون در اوج قدرت و هماهنگی تقسیم قدرت بودند و باورشان نمی شد که بینشان فرسایش و یا حتی کوچکترین اصطکاک و خللی باشد…اما گمان می کنم وقتی امروز می بینند که محسن رضایی از دایره انتساب به اصولگرایی خارج شده و منش و رفتار چپ های سنتی را در پیش می گیرد و یا محمدباقر قالیباف روش لیبرال دومکرات ها را با رویکرد تکنوکراتی در پیش می گیرد و حتی نمی پذیرد ائتلاف ۳ گانه داشته باشد که خود را با یک + به عنوان فردی مستقل از اصولگرایان معرفی می کند ، به حرفهای این برادر کوچکشان رسیده باشند و فهمیده باشند که:

 

دیدی آن قهقهه ی مرغ خرامان حافظ!
که ز سرپنجه ی شاهین قضاء غافل بود……

خب باید باز دقت کرد و فریب عملیات روانی دشمنان جمهوری اسلامی ایران را نخورد که برای آشناییتان نکاتی را برایتان بیان می کنم:
براساس تکنیک عملیات روانی علیه انتخابات یازدهمین دوره ی ریاست جمهوری ، رسانه‌های ضد ایرانی واژه های مختلف را به صفات مثبت و منفی تبدیل می‌کنند و آنها را به آحاد و یا نهادهای مختلف نسبت می‌دهند. گاهی هدف از این عملکرد آن است که ایده، فکر و یا گروهی محکوم شوند؛ بی آنکه استدلالی در محکومیت آنها آورده شود.
رسانه های ضد ایرانی در موارد متعدد و با استفاده از الفاظ و تیترهایی چون‌ “شعبده‌بازی دست‌اندرکاران انتخابات و صداوسیما “، “صحنه‌آرایی خطرناک “، “متصدیان بی‌امانت “،”متقلبان “، “خائن به آرای مردم “، “برنامه‌ریزی پشت پرده برای دستکاری در انتخابات ” وهمچنین “طرح بازی بزرگ توسط مقامات “، “حاکمیت دروغ و استبداد “، “روند پرمخاطره “، “تخلفات و کارشکنی‌های متعدد و نارسایی‌های گسترده “، “تزلزل ارکان نظام “، وجود “توجیه‌گران دروغگو ” در نیروهای مؤثر نظام، “برخوردهای غیرقانونی و خشونت‌بار با منتقدان ” که منجر به مصدومیت و شهادت هموطنان شده ، “اقدامات وحشیانه در کشتار مردم “، “برخوردهای سبعانه ” و “حمله به بانکها و ادارات و اموال مردم توسط اصحاب کاندیداهای اصولگرا و وفادار به انقلاب اسلامی “، “تقلب و دروغ برای تکمیل طرح خود ” و…….وارد صحنه ی انتخابات ریاست جمهوری می شوند و همه ی رفقا و دوستان باید بدانند که چیزی را که در کنار گوش خود نشنیده یا ندیده اند را نباید از زبان کسانی که هزاران کیلومتر با ایران فاصله دارند باور کنند….ادامه دارد…..

پاسخ دهید